De stad als canvas
Vanaf het moment dat Jolijn Ceelen hoorde dat ze de nieuwe Stadstekenaar van Nijmegen zou worden, staat haar hoofd niet stil. ‘Ik zit een beetje in de ratelmodus sinds ik het weet’, vertelt ze lachend. De komende twee jaar, is ze straks Stadstekenaar van Nijmegen. Ze neemt het stokje over van Jelko Arts. Wat ze precies gaat maken, ligt nog niet allemaal vast. En dat vindt ze eigenlijk wel prettig. ‘Ik wil vooral graag iets voor de stad betekenen.’
Jolijn woont met haar gezin in Lindenholt en werkt vanuit Studio Stof, haar grafische ontwerppraktijk. Sinds haar tijd aan de kunstacademie, waar ze in 2013 begon, beweegt ze zich tussen grafisch ontwerp en autonoom werk. Ze maakt werk in opdracht, maar ontwikkelt ook eigen projecten. Zo is ze letterlijk nu een risoprint van de Discodel aan het maken. ‘Die bestaat 10 jaar en het leek me leuk om een ode te maken aan dit fenomeen en dit te geven aan de snackbar. Gewoon omdat ik daar zin in had en het niet kan laten.’ Dit is een typisch voorbeeld van maken en geven aan de stad. Haar werk is vaak speels, kleurrijk en een beetje eigenwijs.
Die eigenheid wil ze ook meenemen in haar nieuwe rol. ‘Ik voel me vrij in Nijmegen. Het is een fijne, open plek met heel veel culturele plekken.’ Als Stadstekenaar wil ze die vrijheid gebruiken om de stad letterlijk als canvas te zien. Niet alleen door te tekenen op papier, maar juist door de publieke ruimte erbij te betrekken.
Ze denkt aan muurschilderingen en raamschilderingen, aan speeltuinen en wijkplekken. ‘Misschien fietst ik straks wel met blikjes verf door Nijmegen, met mijn JBL aan, als het gekke verfvrouwtje’ grapt ze. Een speelplek schilderen, een elektriciteitshuisje met kinderen onder handen nemen of een pingpongtafel transformeren: het zijn precies de plekken waar haar verbeelding begint te werken. ‘Ik wil graag iets geven. Iets waardoor mensen even verbaasd zijn, of in de war. Dat ze denken: hé, dit had ik hier niet verwacht.’
Het hoeft daarbij niet altijd zichtbaar te zijn dat Jolijn zelf de maker is. Ze wil vooral iets in beweging zetten. Samen met bewoners maken spreekt haar aan. ‘Co-creatie en publieke ruimte vind ik heel interessant.’ Daarbij kijkt ze nadrukkelijk ook naar de wijken. Niet alleen naar het centrum, maar juist naar plekken als buurthuizen en wijkateliers. ‘Daar komt van alles door elkaar. Het is een beetje volks en kneuterig, op een goede manier. Het gaat om mensen ontmoeten.’
Dat past bij haar idee van het ambt. Jolijn houdt niet zo van statische borrels of een rol waarin alles van tevoren vastligt. Ze wil het juist een beetje opschudden.’
Wat het haarzelf brengt? Vooral ruimte. De titel geeft haar een extra stimulans om autonome ideeën daadwerkelijk uit te voeren en met een groter publiek te delen. ‘Het is een luxe in het leven als je meer ruimte en tijd krijgt voor je eigen ideeën.’ En misschien is dat wel precies wat ze de stad wil teruggeven: die ruimte om even anders te kijken.
De komende twee jaar wordt Nijmegen haar speelveld. Met een groot potlood, een fiets, verf en vooral veel ideeën gaat Jolijn op pad. ‘Ik heb heel veel zin om dingen voor de stad te maken en mensen tegen te komen.’