Vorig jaar was hij al genomineerd, dit jaar mag René Brouns het dan echt gaan doen; invulling geven aan het stadstekenaarschap van Nijmegen. Hij neemt het stokje over van Elske Berndes. Nog bijkomende van het goede nieuws droomt hij hardop over de invulling van zijn nieuwe ambacht.

Kunstenaar in de stad

‘De functie van stadstekenaar past denk ik heel erg bij mijn kunstenaarschap, het sluit aan bij wat ik doe en gedaan heb’, gaat René van start. Hij vertelt dat hij altijd heeft gezocht naar manieren om zijn kunst te publiceren buiten het galeriewereldje om. Manieren die meer verbinding hebben met de mensen in de stad. ‘Tussen 1997 en 2005 maakte ik bijvoorbeeld tekeningen op kranten en deze plakte ik op in de stad. De tekeningen maakte ik met acrylverf, moesten snel getekend en ik publiceerde anoniem. Ik tekende over stadse dingen, zaken die ik zag gebeuren, maar ook de krant waarop ik tekende was voedingsbodem voor mijn werk.’ Het is een manier van werken waarbij René zijn werk in de openbare ruimte brengt en er hierdoor een soort dialoog ontstaat. ‘Er hing een zweem van mysterie om die tekeningen heen, het leefde in de stad.’   

Kleine grote verhalen

Deze manier van werken is tekenend voor zijn kunstenaarschap. René tekent omdat hij mensen iets wil geven. ‘Ik vind dat ik als kunstenaar de taak heb om het alledaagse weer bijzonder te maken. Om weer zichtbaar te maken waar de mensen in de snelheid van hun bestaan aan voorbij gaan. De dingen die zo gewoon zijn geworden weer bijzonder laten zijn.’  

Met snelle, flexibele streken zet René een menselijk tafereel neer waar je eindeloos naar kunt kijken. In die ogenschijnlijk simpele tekeningetjes gebeurt eindeloos veel. Dat is dan ook wat we van René kunnen verwachten als stadstekenaar.

‘Ik wil veel naar buiten en me laten verbazen over de dingen die ik zie gebeuren. Een reiziger op het station die informatie vraagt aan een conducteur of vriendinnen in het park. In die kleine gebeurtenissen schuilt een grote bijzonderheid en herkenning. Dit wil ik vastleggen en delen. Mijn ambitie is ook om de functie van stadstekenaar zichtbaarder te maken. Het zou mooi zijn als ik bijvoorbeeld elke week een tekening mag plaatsen in De Gelderlander. Of misschien ga ik toch weer plakken in de stad. Ook heb ik nog het idee om ansichtkaartjes te drukken zodat mensen deze mee kunnen nemen. Beetje zoals die Boomerang kaartjes, weetjewel?’